Me, myself and my blog

49

Tyle się dzieje! 
Odnowił się mój kontakt z kolega z pierwszej klasy gimnazjum (On wyjechał do Holandii). Zaczęłam za nim tęsknić ale.. przeszło mi.
Postanowiłam, że komuś pomogę i weszłam na forum dla samobujców i napisałam do chłopaka.  No i cóż pomogła mu trochę rozmowa ze mną. Ale to jest taki cholerny strach, że on w każdej chwili może sobie coś zrobić. Ja jak zwykle się w coś wpakuje. Stwierdziłam, że jak nie moge pomóc sobie to mogę komuś. O! właśnie zrobił się online.
Kilka miesięcy temu  poznałam pewnego chłopaka. No i cóż nasza znajomość się rozwinęła.. On mieszka daleko. Studiuje. Ja mam nadzieję, że kiedyś się spotkamy no i *coś* z tego będzie. Naiwna ja. Ona przyjaciółkę. Mimo iż ona nie odwzajemnia jego uczuć to on czuje coś do niej.  Ja jestem za bardzo uczuciowa. Chyba powinnam powoli przerwać te znajomości internetowe. Ale ja mam tylko ich! Nie mam przyjaciół w rzeczywistości. Jestem aspołeczna, za dojrzała. To przez chorobę. Chciałabym aby za te kilka lat spotkać się z tym chłopakiem.. Chciałabym bardzo. Nie zmuszę go do niczego. Nie chciałabym aby był przy mnie nieszcześliwy juz wolałabym być jego przyjaciółkę. Jeszcze kawałek życia przede mną. Może ktoś się pojawi w moim życiu. Tak ogólnie to w kwietniu będę miała kolejną operację. Na palec. Boże. Słucham Edyty Górniak. Źle ze mną. 

Chce zatrzymać czas niech będzie tak jak teraz. Nie chce się starzeć. 

‎"Przekonał się już nieraz, że kobiety dostrzegają jego atrakcyjną powierzchowność, ale kiedy poznawały go bliżej, nadchodził nieuchronnie moment, gdy uświadamiały sobie, że mają do czynienia z chorym mężczyzna i zawsze potem trzymały się już na dystans."

Edyta Górniak - Teraz tu!